افشاگر

 امسال در حالی از سالگرد افشار تجلیل شد که کشور ما  شاهد صف بندی های نو در عرصه ای سیاسی می باشد . این صف بندی ها زمانی شکل گرفت که دید بان حقوق بشر طی بیانیه ای از تعداد رهبران به عنوان جنایات کاران  جنگی نام برده است. این رهبران بطور ناگهانی وعجولانه  در یک واکنش انفعالی در صدد تبریه خود بر امدند  که در این راستا می توان از منشور مصالحه ملی یاد کرد. بدون شک اقای محقق که تا دیروز خود با مرثیه وناله از انتقام قاتلین افشار ومزاری یاد می کرد در این طرح پیشگام شده وهمه ای انها را از طرف خود مورد عفو قرار دا ده است. این اقدام وی سبب گردیده تا مردم غرب کابل یگ بار دیگر نفرین خود را نسبت به وی ابراز نماید که محفل یاد بود از شهدای افشار در غیاب رهبران احزاب خود گواه بر این مدعی می باشد. در حالیکه مردم افشار بر مزار شهدای خود ماتم گرفته بودند محقق با بر گزاری مراسمی در مسجد  خاتم الانبیا  یگبار دیگر بر عفو سیاف تاکید کرد. همین امر سبب شد تا در همایش مجاهدین که در چهارم حوت بر گزار شد در حالیکه وی وعده هفتاد موتر نفر را داده بود اما با تمام تلاش بیش از سی موتر نفر درزیر عکس او جمع نگردید. این دوری وفاصله ناشی از اشتبا هاتی است که وی همواره بخواطر خود خواهی وخود سری های خود مرتکب می شود  بهر حال  هال این سوال مطرح است که در حالیکه محقق ادعای وراثت از مزاری را دارد اما ایا او یگبار از زینب مزاری یگانه یاد گار او پرسیده است که در باره قاتلان پدرشان چه تصمیم می گیرد؟ وایا محقق این حق را دارد که خون مزاری را ببخشد؟ بدون شک زینب مزاری به این وارث نا مشرو ع نه گفته ونفرین خواهد کرد